چون کوره آهنگران ، در آتش دل می دميم

کاهن دلان را زين نفس مستعمل فرمان کنيم

آتش در اين عالم زنيم ، وين چرخ را بر هم زنيم

وين عقل پا بر جای را چون خويش سرگردان کنيم

خاموش کنيم و خامشی هم مايه ديوانگيست

اين عقل باشد کاتشی در پنبه پنهان کنيم

صدای لطفی با سه تار اش مرا تا کجا ها می برد ......