در دل و جان خانه کردی ، هر دو را ديوانه کردی......

صدای ضبط تا ته باز بود ، صدای شجريان و خاطره ی اين آهنگ ....

چشمان خيس و سکوت سرد .....

آمدی آتش در اين عالم زدی ..........

کم کم جاده از ياد رفت و حس گرمای دست تو روی پاهام باقی موند ....

ای دل مجنون ، ای دل مجنون .....

ای دل مجنون و از مجنون بدتر ......

نوار تمام شد و دوبار فرياد مبهم زندگی  ....