پايان همان نقطه آغاز است . 

مسيری نو ، غايتی نو، وجودی نو .

می دانم که می دانی ، درک می کنی ،

اين برايم آرامش است ....

من از تو نا تمام مانده ام

و تو از من .

نا تمامت را در رويای ديگری تمام کن .....

دلم گرفته چون می دانم دل تو بارانی ست . کاش هيچ گاه چشمانت را بارانی نبينم!!