دفتر خاطرات

دیروز به دنیا آمدم

عاشق شدم . دیروز

و دیروز بود.

که من مردم...

امروز زاده شدم.

ظهر عاشق خواهم شد

وغروب نخواهم مرد تا ...

که در من زاده شوی

با تو هستم عشق پاییزی عشاق

و ....آنگاه

هرگز پاییز نخواهد شد ...

بیژن نجدی عزیز . روحت شاد . من این روزها دوست ندارم حرف هایی که می شنوم را باور کنم.گاهی اوقات باور نکردن خوب است .خیالت را آنقدر دوست د ارم که نمی گذارم خاطری آن را آزرده کند . اینگونه اندیشیدن را دوست دارم و سکوت اطرافم را بغل می کنم عاشقانه ....

/ 5 نظر / 3 بازدید
سارا

آنقدر نخواهم مرد تا تو بیایی ! کاش دیر نشود !

بهار

_______________(▒)(▒)))_ ______________(▒)(█)(▒))) _______________(▒)(▒))) __ __(▒)(▒)______________(▒)(▒))) ___(▒)(█)(▒)___________(▒)(█)(▒))) ____(▒)(▒)_____(▒)(▒)___(▒)(▒))) _____________(▒)(█)(▒))) ______________(▒)(▒))) _______________(▒)(▒)))_ ______________(▒)(█)(▒))) _______________(▒)(▒))) __ __(▒)(▒)______________(▒)(▒))) ___(▒)(█)(▒)___________(▒)(█)(▒))) ____(▒)(▒)_____(▒)(▒)___(▒)(▒))) _____________(▒)(█)(▒))) ______________(▒)(▒))) _______________(▒)(▒)))_ ______________(▒)(█)(▒))) _______________(▒)(▒))) __ __(▒)(▒)______________(▒)(▒))) ___(▒)(█)(▒)___________(▒)(█)(▒))) ____(▒)(▒)_____(▒)(▒)___(▒)(▒))) _____________(▒)(█)(▒))) ______________(▒)(▒)))

عسل

[قلب]سلام عزیز از لطف بی دریقت ممنونم [زبان] هرکسی به زبانی حرف می زنه ولی تو یه جور دیگه

بهار

ماه من غصه چرا؟ آسمان را بنگر٬ که هنوز٬ بعد صدها شب و روز مثل آن روز نخست٬ گرم و آبی و پر از مهربه ما می خندد یا زمینی را که٬ دلش از سردی شبهای خزان نشکست و نگرفت بلکه از عاطفه لبریز شد و نفسی از سر امید کشید و در آغاز بهار دشتی از یاس سپید زیر پاهامان ریخت تا بگوید که هنوز پر امنیت احساس خداست ماه من غصه چرا؟ تو مرا داری و من هر شب و روز٬ آرزویم همه خوشبختی توست ماه من٬ دل به غم دادن و از یأس سخن ها گفتن کار آنهایی نیست که خدا را دارند... ماه من غم و اندوه٬ اگر هم روزی٬ مثل باران بارید یا دل شیشه ایت٬ از لب پنجره عشق٬ به زمین خورد و شکست با نگاهت به خدا چتر شادی وا کن وبگو با دل خود که خدا هست٬ خدا هست... او همانی ست که در تارترین لحظه شب٬ راه نورانی امید نشانم میداد... او همانی ست که هر لحظه دلش می خواهد٬ همه ی زندگی ام غرق شادی باشد... ماه من٬ غصه اگر هست بگو تا باشد معنی خوشبختی٬ بودن اندوه است...! این همه غصه و غم این همه شادی و شور چه بخواهی و چه نه٬ میوه یک باغند همه را باهم و با عشق بچین... ولی از یاد مبر پشت هر کوه بلند سبزه زاری ست

بهار

سر خود را مزن اینگونه به سنگ دل دیوانه ی تنها , دل تنگ منشین در پس این بهت گران مدران جامه ی جان را ، مدران مکن ای خسته در این بغض درنگ دل دیوانه ی تنها ، دل تنگ پیش این سنگدلان قدر دل و سنگ یکی است قیل و قال زغن و بانگ شباهنگ یکی است دیدی آن را که تو خواندی به جهان یارترین چه دل آزارترین شد ، چه دل آزارترین ؟ نه همین سردی و بیگانگی از حد گذراند نه همین در غمت اینگونه نشاند ؟ با تو چون دشمن دارد سر جنگ دل دیوانه ی تنها ، دل تنگ ناله از درد مکن آتشی را که در آن زیسته ای سرد مکن با غمش باز بمان سرخ رو باش از این عشق و سرافراز بمان راه عشق است که همواره شود از خون رنگ دل دیوانه ی تنها ، دل تنگ