الان از جشنواره برمی گردم . سانس ۱۰ تا ۱۲ سينما پايتخت .

من فيلم خوب زياد ديدم . عاشق سينمای مخملباف و کيارستمی و مهرجويی و .... هستم ولی امروز شاهکاری ديدم که يقين دارم تا آخر عمر نمونه اونو کم خواهم ديد .

فيلم زمستان است ، ساخته رفيع پيترز فرانسوی که برگرفته از داستان سفر، محمود دولت آبادی می باشد . شنيدن صدای شجريان که با ساز عليزاده و کلهر همراه بود فيلم را دلنشين تر می کرد و شعر زيبای اخوان به شما اين فرصت را می داد که لحظه به لحظه به عمق شعر زمستان بيشتر پی ببريد .

پيترز هنرمندانه به تصوير کشيد شعر را  ، که با دکلمه های استاد شجريان جای فکر برای بيننده گسترده تر می کرد . تلقيق روايت گونه ای از شعر و داستان و موسيقی و آواز کار هر هنرمندی نيست ......

تصوير انتقاد گونه از اجتماع و برخورد از نوعی ديگر با عشق و پردازش موسيقی و صحنه از ديگر نکات مثبت فيلم است .در اين اثر ديالوگ ها کوتاه است و بيشتر تصوير و موسيقی راوی داستان هستند .

در ضمن شنيدن صدای سلانه ، جاودانه ی عليزاده در تيتراژ، خالی از لطف نيست ....

/ 1 نظر / 3 بازدید
babak

متنات خوبه سعيد.. البته بنا به درخواست! منم تا چند روز ديگه خبر وبلاگمو بهت ميدم...... ولی ..دچار بايد بود بود سعيد. ياد اون موقع که با هم قدم می زديمو از درو ديوار دلمون شعر می باريد بخير......ميرداماد شريعتی!!!!!!