شب را با تو سر کرده ام

تمامی شب را

زمانی که زمين تاريک می شود

با زنده گانش و مرده گانش

و چون بيدار می شوم ناگهان

در ميان سايه ها

بازويم بر کمرگاه ات حلقه می شود .

نه شب ، نه خواب

توانسته جدای مان سازد .

                                                پابلو نرودا

/ 6 نظر / 3 بازدید
بانوی شعر

وبلاگ واقعا زيبايی از نظر مفاهيم داری ... حسن انتخاب خودش يک شاهکار ...

پگاه

سلام . سليقه ی شما در انتخاب رو تحسين ميکنم . براتون آرزوی موفقيت ميکنم . وبلاگ خيلی قشنگی داريد . هم از لحاظ ظاهر هم معنا .

خاله سارا

سلام...شعر کوتاه و معنا داری بود اما یه کم فونتش مشکل داشت

رهگذر

سلام خوبی مرسی که به من سر زادی راستی وبلاگ قشنگی داری تبريک می گم

مریم

سلام. از بابت تاخیرهای طولانی ام معذرت می خوام. آپم و منتظر!